أتعبت فيه فكري ، وأفنيت في جمعه عمري ، واستفدته « 1 » من نقلي » وطبعا در اين زمان مردى جوان وحتّى ميان سال نبوده است ؛ زيرا عبارت « وأفنيت في جمعه عمري » مفيد ومؤيّد ومؤدّى اين معنى است ، وعادة جوان يا شخص كمتر از چهل پنجاه سأله چنين تعبيرى از خود وكار خود نمىكند ، وأساسا نيز جوان نورس ويا مرد كم سنّ وسالى به چنان محافل ومجالس وملاقاة ومذاكرهء با صدور وأكابر مملكت دسترسى نداشته است ، وبملاحظهء همين حيثيّت اجتماعي وحشمت علمي كه أبو الحسن عمرى داشته است أبو طالب محمّد بن مجد الدولة تأليف كتاب مختصرى را در أنساب طالبيّه باو تكليف مى كند ، وبديهي است چنين تكاليف معمولا به كساني كه در فنّ خاصّى سرآمد اقران خود باشند ارجاع مىشود . تا اينجا اگر مقدّماتى كه بعرض رسيد صحيحا ترتيب يافته باشد ، بدين نتيجة مىرسيم كه أبو الحسن عمرى احتمالا در سالهاى بين 387 تا 390 متولّد شده ، ودر سنّ ميان 33 سالگى تا 35 سالگى خود ازدواج كرده ، ووقتي كه به مصر مسافرت كرده ومتصدّى تأليف « المجدى » شده است بيش از پنجاه سال از عمر أو گذشته بوده است . در حال حاضر وبا توجّه بعد مسافات وديگر موانع به مراجع ومآخذ فراوانى دسترسى ندارم ، ولى با اين همه ، وبا فحص فراوانى كه در آن مقدار از

--> ( 1 ) بعيد نيست كه اين كلمه « واستفدته » باشد از نفد ونفاد ، يعنى هر چه را شنيده بودم در كتابهايم تمام كردم ، چون در نسخهء ( خ ) قبل از فاء احتمال يك دندانه ميان « ت وف » داده مىشود با اين همه اين فقط يك احتمال وحدس ضعيف است .